Yaran Bana Sızarken Gurbet

Sen yaralısın be bahar

Girdiğin bütün yağmur düşleri yol yol elveda

Sen yaralısın kuzum.. uzaktaki vadiler kadar bir de dalları kırık

Her haldesi goncalı gül

Susam tülleri her yakasına ay sessizliğini yolcu götüren kır çiçeğin

Ne kadar döner gelir diye umsan da annen sandığın bulutu

Sen yaralısın be pencerede çırpınışlarını seyrettiğim yağmur

Ve burası bilmediğin uzakların uzağı

Bakındığın bütün kuytular dibi bilmem hangi taşın altına

Hançer hançere saplanmış

Buralar akrep dilli can sızısı ..Zamanı zamanında ayarsız mengene

Sıkıldıkça sıkılıyor bahtsız bir gülüş gibi

Yağıyor..yağıyor da gökler yere

Sicimlerce takatından düşen saat başı zemberek

Ve asvalta düşenleri bohçalarken yuvasına serçeler

Yaran bana da sızıyor be gurbet

Hem..

Anacığım sızlarken içimde

Seyfi Karaca