Yarama Merhem Olacak

Bir karakışın son fırtınasında

Sırtlanların…

Homurtuları arasında

Kalan son nefesimle

Sana sarılmak istiyorum

Kan emici yarasaların

Hançerimsi dişlerinden

Dökülen al-kızıl kanımla acıyan, çırpınan yüreğimle

Hasretini çektiğim özgürlük

Tüm buruk acılarla

Döktüğüm gözyaşlarımla

Seni yunmak

Kalbime koymak istiyorum

Henüz kaybetmediğim umutlarla

Halklara zulmeden tüm düşmanları bir daha pişman ederek

Zorda olsa şu kara toprağın bağrında

Çatırdayan tohumların güneşe koşuşunda

Seni yaşıyorum bedenimin her organında, zifir gecelere inat

Umutla bekliyorum şafağı avucumda sıkıca tuttuğum berekette

Sarp yolları aşmak için at sırtında şakırdayan

Bir kamçı kasırgalardır sürücünün ellerinde

Masmavi göğe doğru, birde özgürlük marşıdır

Halk kavgasında meydanlarda dilden dile yüce doruklara ulaşan

Her şeye rağmen

Bir yaşam tutkusudur tohumda

Bir gönül sevdasıdır yüreklerde

Işık kaynağı olan şu evreni saran kızıl güneşte daha nice yarınlar var

Zor dönemdir bu hoyrat düzende zuhur eden

Bir yok olma bir var olma sürecidir şu âlemde

Ölümden dirilişe şahitlik eden bir tarih yazıldı

On binlerce cana mal olan yirmi dokuz isyanda her mevsim kan ağladı

Işıklar süzülüyor sabaha

Özgürlüğe örülen duvarların ardından

İçinde faşist düzeni yıkacak, insanlara eşitliği getirecek kadar barış var

Ekmeğin kokusudur çalındı açlığıma

Emekçilerin sesidir çınlıyor kulağımda

Tarlada, fabrikada

Sana sarılmak istiyorum özgürlük

Vuruldum ufuksuz gecelerin karanlığında cellâtlar diyarında

Yıllanmış, eskimiş şu köhne düzeni yıkacak halk devrimi yarama merhem olacak

Mehmet Çobanoğlu

04.03.2013

İstanbul