Yaralı Kınalı Keklik

Kanayan kanatlarında

Yaraları da henüz taze

Kaçışı aksak, sekemeyen şirin keklik

Karlı dağlarda zalim avcı vurdu seni

Gül bağlarında dalları kırık güllerden

Ah û zara düşen bülbüller gibi ağlıyor o gözlerin

Etme zalim avcı etme

Boynun devrile, gözün çıka

Kınalı kekliğin ardı sıra gitme

Kar üstünde kan izlerini sürme

Bırak gitsin al kınalı kekliği, yavrularını yetim koyma

Etme zalim avcı etme

Niyetin kötü

Asaletin bozuk

Kayaların dibi

Çalı-çırpı, otlar dolu, hepsi de kan içinde

Yüreği acı, hüzün, korku sarmış o al kınalı kekliğe kıyma

Eller tetikte

Namlu ölüm kusuyor

Al kınalı keklik kızıl kanlar içinde

Yarası da derin, acı ile kıvranıyor

Ey gafil avcı, yavruları pek küçük al kınalı kekliğe kıyma

Biçarem yaran çok derin

Dağların al kınalı kekliğim

Hüznü aynı dert aynı acı aynı

Kurşun aynı, seni vuran zalim aynı

Yüreğim dayanmıyor o haline

Önüne engel koymuşlar

Seni vurmuşlar

Kolunu kanadını kırmışlar

İçine köz koymuşlar

Kızılyarana kurban olayım ne olur ölme, yaralı kınalı keklik

Mehmet Çobanoğlu

26.01.2013

İstanbul