Yanıbaşım Uzakların Gurbeti

Çitlerin arkasında ceylanlar sürüsü orman orman

Tedirgin su arkından dudaklarını yandıkları ateşe değiren

Saatler ağır ağır kışa ayak basarken

Göçerine dulda gel etmelerle birlikte baharları

Yazdan düğün edip

Ekinlerden dönerkenlere uzanıyor dalgınlığım birden

Uzakların uzağına yıllar yılının

Alaşafaklarla birlikte hoyratın tozdumanlarına belenen

Toprak yollar boyunca serin gölgeleri düşerken bozkıra

Sazlıklı derelerde bıldırcınlar sürüsü kuşluk kuşluğa

Kurbağalar açıkhava solisti sopranist

Söğüt dallarında efeyiklerin yuvası çırıl çırıl

Günboyu tavındaki toprak orak biçmiş

Deste çalmış yorguncalar hayatın ortak melodisini

Yoludüzüne

Birağızdan bir gönülde söylediği sazı kemandan

Dalmayım....

Dokunmayım o tellere kopacak bu fukara söz

Yok bir viran duvara aslı kalan süresiz azadın

Şimdi şurasındayım

Tuna ile Ren nehrini kendi aralarında üleşen bir bayırın

Akarsular yatağında

Otları güz olmuş üstünde rüzgar gezen zamanın

Bayırın öte yüzünden akşamın salonuna bilet kesiyor şehir

Zil takıp farfaralar

Yalan tiyatroları oynatmaya mış mışın

Aha...Orda işte yığın yığın

İlk ışıkları bir biri ardından yanarken uzağın

İyce yakınlaşıyır ormanlar üstünden akşam

Doyup usandıkları taneler güze kalmış

Karıncaların geçit yollarında çam kokusu

İyisi mi hiç dokunmayım notalarına

Yanıbaşımdaki kuru güle hiç dokunmayım

Belasına bulaşacağım yoksa

Ezgisi içimde çalan sancının

Seyfi Karaca........Ekim / 10