Yandıysan...

Küskün zamanların ucunda kiraz dalları yeşerten

Soğuğa esen seherlerin saldığı fersah fersah hayal izlerini

İçindeki yalnızlığı gökyüzüne açıldıkça boz bulanmış tül perdeleri

Bulutları yağmurlara siciiim sicim çekilen

Sebebi ziyaretidir urganları gevşemiş bir sandalın

Sana öksüz sular kıyısını yorgun kürekleriyle çırasız

Şafakları alacalı renklerden demetli

Mavileri de katarak sayıkladığı adlara

Sesini sana seslenince bahar yalınçıplak ve ansızın

Yanına izinsiz gölgelenmiş tüm güneşleri ışık ışık yayarak

..Yayına...

Kemanına her yeri birbirine yakan hasretiyle

Kül serip ateşe... şarkıların ağrı kesmezini dinlemeden

Serilip eteğine yüreğinin damar damar seni aşka ihbar edeni

Dedi ya...Yandıysan kibrit olmalısın

Dedi ya biraz alından biraz gülünden

Dedi ya.. dal bahar biraz,

Biraz dal ..bahar kiraz biraz..

Yandıysan geceye kalacaksın, yıldız olacaksın yandıysan..

Belki de vaktinden evel söneceksin

Eğer aşk olmaya

Sonsuzu bildin miydi....

Kalbiyin doğrusu kadar

İnandıysan......

Seyfi Karaca...........Mayıs / 10