Yanar Yare Gider

Bir yiğit için için gözyaşları dökerse

Ab-ı revan olupta dağı, taşı geçerse

Gözleri kömür gibi saçı zeytin karası

Bir güzelin ardına düşerse bekletmeyin

Bir yiğit elem, keder, alev, ateş coşarsa

Hep ağlayı ağlayı göğsünü de döverse

Bilin o yaralıdır bilin ki sevdalıdır

Bekletmeyin garibi yavuklusuna koşsun

Yol alan sert yel olmuş durmaz eser gider

Ne dağ nede taş dinler bir deli-divanedir

Sevda için gönül için daim tozar, tozutur

Âşık Kerem misali o yanar yare gider

Yiğit olan yüreklidir sevdi mi o tam sever

Yardan ayrı düşerse alev, ateşe döner

Hayatı tarumardır ağzını bıçak açmaz

Çığlığı acı olur gözyaşı durmaz akar

Seven yiğit aşk taşır seller, sular gibidir

Çöl demez vaha demez arşın, mesafe bilmez

Başını alır gider ya yâre ya ölüme

Yiğit sevdi mi sever ardına bakmaz gider

Mehmet Çobanoğlu

15 12. 2011

Yıldırım