Yalnızlıklarım

Ben hep yalnızlıklarımda düştüm.

Yanlışlarım, yalnızlıklarımdan bana kaldı.

Yalnızlıklarımda katmerli burukluklarda yatılı kaldım.

Yalnızlıklarımda en çok dizlerime sarıldım.

Pencereye bi daha yapıştım.

Yalnızken, rüzgara yenik düştü tabelalarım.

Sağ elimin boş olduğu zamanlar ayağım kaydı.

Ben hep yalnızlıklarımda düştüm.

Yanlış insanları hep yalnızken gördüm.

Yanlış söylemlerim hep yalnızken çıktı ağzımdan

Yalnızken duruşumda eksiklik oldu.

Yalnızken yan bastım.

Yalnızken izbe sokaklarda dolaştım.

Çamuru yalnızken tanıdı ayaklarım.

Ben hep yalnızlıklarımda düştüm.

Yalnızlıklarımda telefonumu tekmeledim.

Yalnızlıklarımda gözlerim güz baktı.

Yalnızlıklarımda yüreğimi yok saydım.

Yalnızlıklarımda insanları sokaklardan çaldılar.

Yalnızlıklarımda lambalarım söndü.

Yalnızlıklarımda tökezledim.

Ben hep

Ben hep yalnızlıklarımda düştüm.

, AYHAN FIRINCIOGULLARI