Yalnızlığın İsmi

Bir umudun gölgesinde

Çizerken hayalinin resmini

Acı bir şerbet gibi

Yudumlarken yılları

Sen bilmezsin belki de

Ben koymuştum yalnızlığın ismini

Kaybolur yüreğim

Kaybolur avuçlarında

Bir kuyu oldun bana

Kuyular bakışlarında

Ve bir gömlek parçası

Parmak uçlarında

Yusuf’a Yakup ağlar

Bana da yar, yar sen ağla

Yıllar var ki bir tanem

İsminle ben belki bin heceden

Yalnızca bir heceyim

Beni gündüzlerde arama

Ben güneşsiz yerlerde

Belki de bin geceden

Yalnızca bir geceyim

Ben olayım gözlerinin resmi

Usulca dokunduğun ten olayım

Kırık bir ayna gibisin sen

Karşında paramparçayım

Tükettiğim ömre yazık

Bir gülüşün kalsın bende

Uğruna bir ömür harcayım

Sende bir ben kalayım

Ben bir tek senin olayım