Yalnızlığın

BAKIŞLARINDA SAKLI İZLERİ,

YALNIZLIĞIN.

HİÇ SİLİNMEYECEK,

BİR ACI TEBESSÜM GİBİ,

KALDI BELLEKLERDE;

İNİLTİSİ YALNIZ IRMAKLARIN.

YAŞAMIN ÇARKI DURDU,

ARTIK HER ŞEY DURAĞAN;

DAĞ BAŞLARINDAN,

NE BİR KUŞ GEÇER,

NE DE KERVAN.

YALNIZLIĞIN DOLSA DA ,

CİĞERLERİNE HER AN,

YAŞAM SANA YİNE DE

BİR ARMAĞAN.