Yalnızlığım

Peşimde gölgemi sürükleye sürükleye

Koluma taktığım yalnızlığımla

Açıyorum kapımı yine

Hep aynı, anahtar tıkırtısı

Hep aynı, kapı gıcırtısı

Buyur ediyorum yine, yalnızlığımı

Sobası yanmayan evimin başköşesine

Korkuyorum

Sana hasret ölüp gitmiş bedenimi, alsınlar diye

Bir gün bu kapıyı, bir çilingir açacak

Korkuyorum

Son nefesimi verirken

Yalnızlığımdan başka, yanımda kimse olmayacak

Tutup nefesimi, dinliyorum, sessizliğin sesini

Dünkü bebek ağlaması

Bugün sarhoş narası

Ne çabuk değişiyor her şey

Ne çabuk büyüyor, ne çabuk yaşlanıyor insanlar

Kimsenin yüzü, hatırımda kaldığı gibi değil

N?olur yalnızlığım, kimseye korktuğumu belli etme

Ve sen ayna! Her gün tek tek saçıma düşen beyazları

Gösterip gösterip bana gülme

Şimdi yatıp uyumak

Uykunun o hiçliğinde kaybolmak, belki de en iyisi

Nede olsa, uyurken unutuyor insan, çok şeyi

Seni bile yalnızlığım, seni bile!

Unutuyor korkuyu, açlığı bile unutuyor

Bak, başımı yastığa koyuyorum

Haydi, yalnızlığım sus artık, sesiz ol, ben uyuyorum

Haydi, Allah rahatlık versin

Sana da iyi geceler diliyorum?

Gürsel İleri