Yakan Sıla Özlemi

Hep özlemle ağlayarak boynumu bükerim

Uzun yollara bakar çağıl çağıl çağlarım

Sel olan bu tüm gözyaşlarım içime akar

Sılam seni kuşa, kurtta, böceğe sorarım

Seni ararım akan sudan esen yellerden

Yakan, kavuran güneşten pişiren ateşten

Ya şu bulutlarla gel yada yağan yağmurla

Takatim, ferim kalmadı seni aramaktan

Dağlara, taşlara şu gözlerimi bıraktım

Yamaçlara yaslandım tüm yolları gözlerim

Ya çık gel ya bir haber yolla yada bir selâm

Sevdiceğim şu yüreğimi sana bağladım

Ey yüce dağlar yol verin gurbetten gideyim

Hasreti burnumda tüten sılama döneyim

Gözlediğim yollar uzar gider yok gelenim

Oy ciğerparem ah ben yalnızım ben öleyim

Tabipler toplanıp yaralarımı sarsınlar

Şairler oturup benim derdimi yazsınlar

Yaralı yüreğim sılayı pek çok özledim

Eğer ölür gidersem toprağına koysunlar

Benim sılam çok uzak benim köyüm çok ırak

Ah kambur felek ey yoksulluk peşimi bırak

Kağızman bir güzelliktir, sevdadır, yürektir

Kalkıp ta gideceğim kolum, kanadım kırık

Selim, Digor, Susuz şu gözlerim hep uykusuz

Arpaçay, Akyaka şu Çobanoğlu dermansız

Sarıkamış ormanın, yolların kıvrım kıvrım

Kars’ı da pek özledim kalem sen bunları yaz.

Mehmet Çobanoğlu

04.08.2011

Yıldırım