Vuslat

aşınası bir yük değil bu sevdiğim

İçim iflah olmayan savaşlar verirken

Yok bu aşkın vuslat'ı

içim böylesine kan ağlıyorken

Yarınlar biçim için yok ufuk çizgisinde

İmkânsızlığında ben boğulurken

Yokluğuna ağlıyorsa kelimelerim

Vuslat'ı allayıp pullayıp

Giydirebilirmisin zemherilerde

Mutsuzluğun üstüne mutluluk inşa edilir mi ?

Ürperiyorum !!!

Beynimi amansızca işgal eden düşünceden...

Bu sefer tutup çekiştirme ellerimden

Ben duygularımla amansızca cenk ederken

Son bir iyilik yap ta

Bırak beni

Azat et yüreğinden

Oysa !!!

Gamzelerinde nefes almak vardı

Vuslat'ı gözlerimizde doya doya yaşamalıydık

Cenneti solumak vardı kollarında

Titreyen ellerini tutup

Arş'a yükselmek olmalıydı yarınlarda

İçimden bir ses diyor ki

İmkânsızsın sen imkânsız kal

Bırak Sina dağı kalsın güvende

Sen şimdi kapat gözlerini sevdiğim

Sanma ben senle uyuyacağım

Acıyan sen yanlarımı yanıma alıp

Sana nehrim gibi ak yarınlar bırakıp

Yıldızlardan kıyılarına mutluluk serpip

Bense rüyaları çalınmış geceye koşuyor olacağım

Kızma bana !!!

Gecelerin başlamasın sabahın köründe

Adın gibi parlamalısın gökyüzünde

Asla solmamalı tutuklu kaldığım gamzelerinde

Sıkı tut bensiz hayatı

Bu fahişe yüzlü yaşama inat

Sarıl sadece vazgeçilmezlerine

Lütfen iyi bak kendine

Dualarım seninle...

Gitmenin sadakat

Kalmanın ihanet olduğu anda

Seni bıraktım

Sina'dağının kollarına ...

21.01.2009

-yıldız-