Vuslat

Bu kentte

Bağdaş kurmuş anılar…

Sessizliğimde,

Sessizliğinde…

Ben!

Sen!

Ve o küstah biz!

Sessizliğimizde çırpınan o kanatlar!

Ve o beyaz güvercinler!

Ağızlarında,

Dudaklarından hayalet sesler…

Ve ben pencerede…

Sessizliğimiz,

Güvercinler selamladığında beni

Bakirliğini yitirecek gibi…

Ve şu an sevdiğim;

Güvercinler gökyüzünde

Gelmekteler

Bir nazlı eda ile…

Beyazlaşmakta o kanatlar,

Her dakika!

Her saniye!

Ve kara gözlerim,

Semaya değdikçe gözbebeklerim

Çığlıklar atmakta…

Ve yüreğimin acısı,

Yatağımda

Prangalar vurmuşken ayaklarıma

Vuslatın heyecanı,

Tir tir

Titretmekte her zerremi…

Güvercinlerine

Söyle,

Ey dilsiz sevdiğim!

Yüreğimdeki

Gözlerinden doğma

Bu acıyı,

Sökmeden

Gitmesinler penceremden!

Ve bulansın

O beyaz kanatlar,

Aşkımın yarasının

Şanı olan

O,

Kan kırmızısı ile…

ZUHAL ERASLAN