Vuslat Kışa Sevgili...

Biz...

Biliyor musun sevgilim biz hiç genç olamadık

Duygularımızın en ateşli demlerinde ne yazıkki

Kendimizde birlikteliğin cesaretini de bulamadık

O güzelim zamanları bir hiç uğruna nasıl da harcadık

Günleri ayları yılları gönlümüzce yaşayamadık

Oysaki sen bana ben sana az mı sevdalıydık

Ne büyük heyecan vardı şafaksız yüreklerimizde

Hiç gün doğumlarını da seninle paylaşamadık

Rüyadan öte bakışamadık biz iki sevdalı gibi

Kızıl ateşler sararken bedenlerimizi aşkı tadamadık

Öyle bir inat öyle sebepsiz bir tufan ile ayrıldık

Oysaki sen bana ben sana az mı sevdalıydık

Görüyorsun ya içimizde ne büyük hasreti kaldı

Birdaha asla dönemeyeceğimiz o yirmili yaşların

El ele tutuşup öyle özgür öyle hür dolaşamadık ya

Yoo.. gitmez hatırımdan an gibi aklımda eski zaman

Sen de sordun mu kendine neden bir tanem/neden

O kahrolası mahcubiyetlerimize nasıl da boyun eğdik

Patlamış mısır da yiyemedik sinemaların loş ışıklarında

Salınarak yürüyemedik şehrin sevda yollarında

Zühal Yıldızını da çatlatamadık mihman iken semalarda

Kavuşamadık ne yaz ne bahar da,vuslat kaldı yine kışa

Oysaki sen bana ben sana az mı sevdalıydık ...

Biz sevgilil...

Yalnış zaman,yalnış mekan da dünyaya geldik

Ve bunca severken sevgiye firar yaşlanmayı hak etmedik.

.