Vişneli Zamanlar...

Üç vakitli zamanlar biriktiriyorum zulamda

Konuşmayı hiç sevmeyen halleriyle

Dilsiz zamanlar…

/Ürkek bir telaş/

Marmelât kıvamlı bir akşamüstü

Vişne tadında

Gökyüzü çığlık çığlık

Başıboş bulutlara yataklık yapmakta

İhbarlasam diyorum onu vişne ağacına

Dalında kuşlar

Kuşlar vuruluyor kanatlarından

Ve ağlıyor vişne ağacı

Her yer kırmızı

Kan kaybından ölüyor zaman

/Gevşek bir duruş/

Gecenin gözlerine bir şiir asılıyor

Aldırmıyor içinden geçip giden kadına

Kadının saçları kızıl

Dudakları çürük vişne tadında

Yaşanmışlık doldurmuş kül rengi göz çukurlarını

Kuruvermiş yüzüne çilingir sofrasını

Tüm manalar kaybolmuş rakı beyazlığında

/Günah çıkarma/

Yarasa körlüğünde bir gece ahmaklığı

Annem düşüyor aklıma

Gece seyreltisinde sevişen benim

O doğurganlığıyla kalıyor saklımda

Ellerim gece karanlığında

Ellerim gecenin en çelimsiz uzvunda

Ellerim hayatın tırnak içi pasında

Bir tek o zaman seviyorum ellerimi

Yapışmışken bir intiharın yakasına

/Handikap/

Bu bir ay tutulması

Bu bir düş sayıklaması ardışık dalmalarda

İçimdeki öykülere şikâyet ediyorum tüm sefil zamanları

Sıcak iklimler yazıyorum unutulmuş yanımla

Edepsiz düşlerden çıkan adamlara hiç aldırış etmeden

Kendi tuzunda boğulurken gözlerimden düşen yaralar

Asık suratlı şehirlerden geçiyorum

Tebessüm bulaşıyor yüzüme

Denizin karasına düşüyor gece çığlıklarım

Yırtılıyor içimdeki gökyüzü

Kimsesiz kalıyor uçurumlarım

Ve kelimelerin vefasızlığında

Haykırıyorum trendi yüksek bir sayfadan

/Kim bilir!

Bu kadar kırılgan olmasaydı vişne ağacı

Çatlamazdı belki de dünyanın ar damarı… /

21 ocak 2010

sevgi kaya