Viranedir Bu Garip Gönlüm

Haykıran dilim hiç susmuyor

İki gözüm hep yaş döküyor

Viranedir bu garip gönlüm

Ayrılık beni öldürüyor

Artık bedenim yok oluyor

Güzel düşlerim yıkılıyor

Ey kör olası zalim felek

Kimse halimi hiç sormuyor

Şu gurbet elde yaram derin

Yattığım yerler hayli serin

Üstüme örtün üşümeyim

Dostlar gelince haber verin

Artık usandım gurbet elde

Vuran tipiden, esen yelde

Ah eden gönlüm yıkma beni

Bendeki yürek zor bir halde

Er kalk gönül er, biz gidelim

Dosta, kardeşe can diyelim

Çobanoğlu’yum hep böyleyim

Derdimi yalnız ben bileyim

Mehmet Çobanoğlu

16.07.2013

İstanbul