Şiir • Bilinmiyor

Vinç Kancasında İstanbul

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Mavi muşamba bezinden

Çal çabut giymiş demirci amele

İkiyüz otuzaltıncı katını çıkacaklarmış İstanbulun

Belli ki orda yanmaktan sönecek çırası da hani

Suratsız insanlar yapmaktan dikiş nakış modalık odalık modelliğin

Ve kentleri birbirine benzeyen tek tip çok kat yırtık pırtık

Pis pis görünümsüz

"Yukardan bakınca insanlar..Bu duygu bambaşka bir mutluluk anlatamam..!"

(Başka şey değil ha.).

"İnsanlar küçççç çü cük gözüküyorlar"

Diyor vinç mertebesine terfi etmiş

Yövmiyesi anca yarına yeter amele...

Ve İstanbul gün gün bir yudum nefes için kendini

Bu sokaktan o sokağa can atıp

Büyüdükçe insanlarının içinde evlerce küçççççücük olduğuna

Suya yıldızlara ve ışığa kapanarak

Tepeden bakanların sayesinde büyük acı

Duyulmaz yankılar içinde kullanım dışı

Atık yüklü negatif li birbirine bulaşan küçç çü cük....

Tüm salgın yaydıklarının önde gideni, büyüdükce büyüdükce dibi kazan ,

Kuyusunu .... kaz kaz kaz...yaka yakaya gırtlak gırtlağa

Tüyü yolunduk kaza dönen

Yaprak yaprak dökülüyor ipine asıldığı kancada..

Küççç çü cük..

Seyfi Karaca

"Mavi muşamba bezinden"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...