Vay Le Le...

Çıkma diyorsun yoluma vay le le,

gezindiğim yollar senin mi ?

Senin ise ihanet kokan yollar,

acı dolu yıllar da benle dolsun.

Kırık bir mutluluk kadehi kaldı ben de,

al o da senin olsun.

Bana doğan güneş bile senin olsun.

Rüzgarın efkarla kıvradığı

taranmış saçlarımın ezikliğini de al...

Al,bende kalan sahte gülücüklerini de,

Sonbaharda dökülen yapraklar,

ayrılık hüznümle dolar...

Yarınlara solmaya ant içen Karanfiller bile

senin olsun. Vay le le...

Şimşekler çakardi karanlik sokaklarima yalnizligimda,

Al,

yalnızlığımda kalan gündüzlerde senin olsun.

Senin olsun hayatın baharı ,

Gözyaşimda akan yagmurcuklar bana yeter.

Bende ki kırık menevşe kokusunu da al.

Al ulan al...

Ömrümde bana kalan

yırtılmış gecelerimi de al.

Aşüftesiydin gönlümün.

Cehennem ateşi bile az gelirdi sana

Vay le le...

Gençliğimin özgürlüğe uzanmış elleri de parçala...

Kahpe dünyanın kızı... Vay le le...

Yık,dök,delin be gökyüzü,

Yık ulan parçala nemrut dağını,

İçimde yanan kor ateşi

rüzgarı ile söndürmesin...

Söndürmesin ki ;

terk ettiğin gençliğim,

Kahpe gözlerinde yanıp kül olsun.

Al ulan al...

Bende ki son yudum mutluluğu da al...

Çıplaklığa giden yolda,

susuzluğumu da al.

Çal bende yangın yürekleri,

kararttın dünyamı,

Yıktın hayallerimi,

git be ulan başimdan git,

kahpe dünyanın kızı... Vay le le...

Yine bir hazan mevsiminde,

yudumluyorum kadehleri bir bir

Göz yaşlarimla Nemrut daginda,

Dağlarımın doruğunda karlar eritmişsin,

Prangalar eskitmişsin hasretimle,

unut diyorsun,sevmedim diyorsun,

Bir de utanmadan yalan söylüyorsun.

Nasıl unutayım vicdansız seni.

Gündüzler geceyi unuttu mu ki;

Memo, Zine’ yi sildi mi ki tek kalemde,

git be ulan git...

Nede olsa şiire adini kahpe koydum.

Nede yakışmış öyle kalsın. Vay le le..

Ali İhsan ULUÇAY

29.06.2004