Varlıgıma Vahyolunuşluğun

Neden yazdıgım herşeyin sonu sen ile bitiyor

Neden s e n s i z birşeyler hep eksik kalıyor

Neden böylesi vazgeçilmezligin

Neden bu kadar kıymetliligin

Neden böyle alıştım sana

Neden sebepsizce

Sevebiliyor

Yüregim

Seni

...

Bak gördün mü!

Yine S E N ile bitiveriyor cümlelerim

Herşey sen ile güzel kılınıyordu, anlasana

Herşeyde, varlıgından gelinesi, en elzemli hislikler

Ve öyle vahyolunuşu

ve kalemin dokunuşu kadere

Kaderin fısıldayışı gönüllere

Gönüllerin sebeplenmesi

Ve sözlerin değinemeyişi güzelligine

Arınması, benzetmelerin öyle çâresizliginde...

O güzelim;

Bütün nîmetlerden nasiplendiren

G ü l ü ş ü n ü n

Düşmesi;

yüregime...

gözlerime...

kıymetligime...

Sen ile tamamlanıyordu herşey

Sensiz hep eksik birşey

Böylesi; bende görülmemişligin...

Neden böyle vâr olmuştun ki bende

Neden bu denli hükmedişligin aklıma/yüregime

Neden bile bile esir ve tutsaktı ellerim

Neden sözlerimde, en güzel kılınmışlı halliğin

Neden bu kadar vâr oldun ki bende

Üstelik hiç yokken, yokyere...

N e d e n !

B İ L M İ Y O R U M . . .