Vakur Bir Çığlık

Mermilerle taranmış

Bombalarla yıkılmış

Acılara gizlenen

Şafakları çoktan unutan

Kırılan kirişlerden toz, duman evler var

Kan rengi topraklarda

Köyler barut kokuyor

Hüzün sinmiş gözlere

Dingin yüzlerde gülücükler tarumar

Dillerde sessiz, sükût, vakur bir çığlık var

Yüreklere zehir döken

Dört başlı bir karayılan çöreklenmiş

Bağrında kızıl kan akan mazlumlar ülkesine

Üzerlerine “ölü toprağı” serpilmişler

Arap, Acem, Türk devletleri

Sarmışlar koca Kürdistan’ı

Gayrı gaflet uykusundan uyanın

Üç beş kurşunla yıkmak istiyorlar

Ülkemizi

Kalleş, dönek, satılmış birer namert

El-âleme uşak olup halkınıza düşman olmayın

Özgürlüğe gönül verelim

Ay uç versin, geceler mehtaba burunsun

Kızıl şafaklar doğsun en karanlık yerlere

Toprağa bereket tüm yüreklere sevgi dolsun

Eğer seviyorsan insanları

Tüm acılara, dertlere diren

Yaşamı

Umudu

Soysuzlara, kahpelere, kurşunlara bırakma

Zulası akrep yuvası düşmanlara bel bağlama

Yaşamlaştırmak azmi

Koçyiğitlerin

Özgürlükte

Kılıç, kalkan kuşanmak

İnsanları katletmek ise çapulcuların işidir

Kutsal bir yük var, aydınlığa giden yolda

Özgürlük kavgası verenlerin omuzlarında

Dağlara götürdükleri Vanlı, Şırnaklı gençler Kürdistanlı

Mehmet Çobanoğlu

13.08.2013

İstanbul