Uzun Uzadıya

Elin koluna

Kolun dalına

Dalın omzuna...

Omzun bünyene

Böyledir

...birbirine kopmaksızın bağlı ve birbirisiz asla hayatın eşiğinden işlemeyen iş

Sen de

Ben de

Ve herkes bu devri, birbiriyle seyre dönen devranlığa adımızı insan koyduk

Ne haberin var ki...!?

Birinden birine bir yaramız var ise kalben

Bilemedinse vicdanen

Bilemedinse zihnen karışıksak..bilemedinse kaybındaysak hafızanın

Daha daha bilemedinse atmıyorsa haktan hukuktan tarafa nabzımız...

Şiddetli huzursuzluklar çalkantısındadır o vakit hayalimiz düşümüz

O vakit bu uykusuzlukta amansız çıldırır bizi bırakıp giden hayat

Dengemiz bozulur

Taş değer tırnağa, kirli paslı kamalar saplanır yüreğe

O vakitterkeder batakhaneye çevirdiğimiz dünya bizi

Ve biz ondan evvel batar gider olu yordamı kırık dümensize

Susuz ekmeksiz öğünsüze

Kalpten, kafadan, akıldan, izandan...

Biri öldükce ötekinin hakkından gelen bünye bedenimizle

Çöööp çöp hatıra, hattıraya ve sonrasızlığa çürür

İnsanlığımızdan çölleşiriz...

Sryfi Karaca.........Ocak / 12