Uyan Yoksul Kardeş

Hep karnı aç sırtı çıplak yüreği de yanmış

Hiç hile, hurda bilmeyen insanları sevmiş

Baharı, yazı görmeyen her anı karakış

Sırtında kocaman kamburu olan yoksul kardeş

Yüreğinde alev, ateş gözlerinde de yaş

Yatağı, yorganı soğuk yastığı kara taş

Hep kahır ile vah ile yürekten ah çeken

Daim dürüstsün, masum yiğit yoksul kardeş

Fakiriz yüzüm pek gülmez hiç yaramı deşme

Kader, kısmet, şanstır deyip bu acıları geçme

Han, hamamı olanları sen bir bilene sor

İlahi adalet bu mu? Söyle yoksul kardeş

Ah yoksulluk ah fakirlik erittin halkları

Soyup-çalan kahpe düzen yaktı tüm canları

Hep haykırıp ağlasak mı? Ayaklansak mı biz

Aşımız yok karnımız aç uyan yoksul kardeş

Mehmet Çobanoğlu

12.02.2012

İstanbul