Utansın

Seni bu küçücük yaşında, ağlatan utansın

O minicik yüreğini, sızlatan utansın

Daha hayatın başında, sana hasreti tanıtan

Hani onurdan, şereften, namustan

İnsanlıktan nasibini almayan utansın

Sen ağlama oğlum, sen ağlama yavrum

Gör bak bu günler de geçecek

Bu ayrılıkların da sonu gelecek

Dökme gözyaşlarını öyle inci inci

Ben canımı sana adadım

Yüreğinde olsun hep yaşama sevinci

Öğrendiğinde bir gün tüm olan biteni

Bir onu düşün bir de beni

Al elimden kalemi

Ondan sonra yavrum

Sen çiz kendi kaderini

Daha küçüksün, küçücüksün

Çok şeyi hissedemez, bilemezsin

Ne olur gözlerinden öyle yaşlar dökülmesin

Sen ağlama, utanma

Seni böyle ağlatan

O minicik yüreğini acıtan utansın

Daha hayatının başında, sana ayrılığı tanıtan

Hani o, onurdan, şereften, namustan

İnsanlıktan nasibini almayan utansın...

Gürsel İleri