Üşür Sevdam

üşüyorum soğuk gecelerde

bu kent üşüyor

yapraklarını döküyor söğüt ağaçları

üşüyorum yalnızlıktan

soğuk gecelerimde

battaniye misali

örtüyorum karanlık geceyi

örtüyorum üzerime

sabah güneşin solgun yüzüyle uyanıyorum

usulca okşuyor bedenimi

soğuk elleriyle

üşüyorum yalnızlıktan

üşüyorum sensizlikten

ve aynı geceye gebe gündüzler

aynı sabaha

tek değişen sana olan hasretim

büyüdükçe büyüyor yüreğimde

sığmaz oluyor dört duvar

salı vermeli

gökyüzünün mavi sinesine

salıvermeli buz kesmiş aşkımızı