Şiir
Üsküdar'a Gider İken
AnonimŞiir
Üsküdar’a gider iken aldı da bir yağmur,
Kâtibimin setresi uzun eteği çamur.
Kâtip uykudan uyanmış gözleri mahmur.
Kâtip benim ben kâtibin el ne karışır,
Kâtibime kolalı da gömlek ne güzel yaraşır.
Üsküdar’a gider iken bir mendil buldum,
Mendilimin içine de lokum doldurdum.
Kâtibimi arar iken yanımda buldum.
Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun
2kıta
8dize
~35 snokuma
Bu şiir hakkında
Üsküdar'a Gider İken şiiri kime ait?
Üsküdar'a Gider İken şiirinin yazarı bilinmiyor; anonim bir halk türküsüdür.
Üsküdar'a Gider İken şiiri nereden geliyor?
Kâtibine âşık bir kızın ağzından söylenen, 19. yüzyıl İstanbul'unda notaya alınarak yaygınlaşmış klasik bir anonim türküdür. Buradaki metin Vikikaynak'taki Anonim metinler derlemesi üzerinden yayımlanmıştır.
Üsküdar'a Gider İken şiiri kaç kıta?
Üsküdar'a Gider İken şiiri 2 kıtadır.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış.