Üryan Azad

Hersey supsuskun bir duvar lambasi

Gecede yolunu insandan sormaya ciralara düsmüs karanlik

Sokulmus sessizlige gündüzün kalan kalabaliklarindan yorgununu izliyor

Duraklardan duraklara tren bir göc

Iniyor biniyor dünya kanatlanmis bir ucurtma gibi

Her kopusta cocuklugunu uzaklasirken dalsiz budaksiz

Egrildikce bitiyor kervan ve kirmen

Bir annem kaliyor ocakta kül baharda güz odada kuru gül

Nicinime niceme

Niyeyse…?

Seyfi Karaca…………Mart / 14