Urla

Diyelim bir masa var önümde

Elimde bardak

Oturmuş içiyorum

Bardak mı Urla mı tuttuğum?

Bardağı masaya

Tak!

Vurdum mu vurdum

Masaya dönüyorum

Urla, uzak, uzak, uzak

Diyelim oturmuş yazıyorum

Birden duruyor kalem

Bir görüntü ak kâğıtlarda

Ev ev sokak sokak

Yine Urla oluyor konum

Bir ağız mızıkam var

Üflüyorum

Re mi fa sol la

Bir es mi giriyor araya

-Ya Urla?

Bardak değil o baylar

Tak!

Masaya vurduğum

Hak arıyorum

Düpedüz hak!

Bütün mahpus kasabalar

Küçük ölü kentler

Soyulan tarla tarla

Onlardan biridir Urla!

Yavaş yavaş sarhoş oluyorum...