Ümit Kurt Çığlığı

Özgürlük kavgasında

Toprağında ağıtlar yakılan

Havasında barut kokan

Her anını hüzün dolu

Ama yiğit Kürt halkı direnen

Cizre

Ümit’i katlettiler

Yine sende çığlıklar yükseldi

Yine sende gözyaşları sel oldu

Bir annenin ciğerparesi daha

Yine omuzlarında toprağa tabutta götürülüyor

Devlet kolluk kuvvetleri

Faşizan plânlarla

Ümit’i yüreğinden vurdular

İşte hal bu

Ahval bu

Sokaklar kan içinde

Gökte Ümit’in acı feryatları yankılıyor

Yine Cizrelilerin sabrı taştı

Ümit’e kıyanlar bilsinler

Ümit’ler ölmezler, Cizre’de binlerce Ümit’ler var

Toprağın damarına yine kan yürüdü

Yüreklerde ki ah

Tükenmeyen öfke

Kanayan yara

Kurşunlanan Ümit

Öldürülen çocuk

Ülkede halen yangın var

Ateş halen küllenmedi

Halen hanelerde yas var

Gülümsemeler tükendi

Dünü unutmadık, bugün de kanlı dünü yaşıyoruz

Karanlığa özenenler

İnsanları ezenler

Ümit Kurt’u katlederek

Mezopotamya’ya kan akıtanlar

Sizi feryat, figanlarımızda

Akan gözyaşlarında boğacağız

Ümit’imizi sarı, kırmızı, yeşile bezedik

Çünkü barış sevdalısı özgürlüğe gönül verenleriz

Ümit bizim, Cizre bizim; biz asla faşizmi affetmeyiz

Mehmet Çobanoğlu

07.01.2014

İstanbul