Ülkende Köle Gibi Yaşama

Artık uyumanın zamanı değil, haydi uyan Tatvan’lım

Şafak yırttı seni üzen karanlığı

Artık öyle uzaklara bakma

Bak, güneş düşmüş ellerine

Hele kalk

Saçlarını bir güzelce tara

Aç kollarını sende koş

Yepyeni güne doğru

Bak işte

Kelebekler uçuşuyor

Arılar polen taşıyor

Küçük karıncalar çalışıyor

İşçiler fabrikalara, atölyelere

Köylüler tarlalara, bostanlara koşuyor

Tüm çeteler, patronlar, ağalar yok oluyor

Bize acı çektiren çırılçıplak yoksulluk artık böylece bitiyor

Hele o kirpiklerini kaldır, artık öyle ıslak bakma Tatvan’lım

O sıcak yüreğinle

Yeni güne uyan

Gözlerinden

Sevinç parıldasın

Bak, zaman sabaha ulaştı

Karanlığa, gecelere inat

Güneş gülümsüyor sana

Sende artık

Uzat ellerini

Sarıl aydınlığa

Öp dudağından

Artık

Ülkende köle gibi yaşama

Kopar zelilliğin zincirini

Paramparça et ayağındaki prangaları

Kır zindanların kapılarını, haydi çık tüm sokaklara karış

Gözlerinde kızıl şafak ağarmaya başlayan yiğit Tatvan’lım

Sokaklara konan yasaklar

Zulmün pervasızlığı

Katillerin kahkahaları

Kana doymayan tank paletleri

Şarjörden çıkan mermi sesleri

İz bırakan soğuk ölüm hiç yıldırmasın seni

Doğudan güneş doğdu, artık karanlık tükeniyor

Çırpına dursun Van’a, Tatvan’a, Silvan’a girenler

Elbet çekip gidecekler buradan hepsi, buhran geçiren kurt sürüleri

Artık doğdu doğunun güneşi, ey ateşten gömlek giyen Tatvan’lım

Zafer

Başarı

Zalimlere karşı

Puslu gecelerden direnenlerin

Özgürlük özlemi çekenlerindir

Yaşama kıyan faşist düzenler, ezenler halklara hesap verecekler

Mehmet Çobanoğlu

17.11.2015

İstanbul