Ukala

Sen; dudakları ve gözleriyle,

Alemde yazılmış yegane şîr.

Baştan ayağa binbir kafiye,

Karalanmış üç beş satır zehir.

Şu ağlamayı unutmuş şair;

Elleri kıskaç, kalemi akrep.

Sanma ki bilmez ağlamak nedir,

Gözyaşı; akıttığı mürekkep.

Anla ki sen; yalnız bir şiirsin,

Ben; seni satır, satır yazanım.

İlk yazdığım elbet sen değilsin,

Ben, daha ne şiirler yazarım.