Uğursuz Destanı

bilmem şu şehirde ne kar eylesem

yitirdim aklımı başta dururken

dedim başım alıp firar eylesem

bir kimse rasgeldi yolda giderken

nasihat eyledi dinledim anı

varıp bir köşede tuttum mekanı

çifçi oldum ele aldım sabanı

öküzlerim öldü döğen sürerken

ekmekç'oldum tuttu muhtesip beni

koyvermedi yaktım can ile teni

eksiğim duydular yedim (...)

kendimi unuttum aman dilerken

çorbac'oldum döndü ciğerim kana

paçac'oldum bir kelp düştü kazana

gemic'oldum çıktım bahr-ı ummana

ipleri kaçırdım yelken açarken

manav oldum ben de geçtim dükkana

gelmez oldu fındık ile kestane

bekri oldum oldu yerim meyhane

geldiler kolbastı bade içerken

bakkal oldum oldu mekanım kapan

benden yüzçevirdi cümle bezirgan

bala yağa düştü beş on bin sıçan

fıçıların ağzın açıp kaparken

boyac'oldum edemedim boyayı

terzi oldum ilemedim çukayı

hallaç oldum tutamadım opayı

kolum çıktı tokmağını salarken

tellal oldum hayli maaş eyledim

kehle pazarında savaş eyledim

berber oldum bir kel tıraş eyledim

başı koktu sakalını tararken

natır oldum açamadım kurnayı

avcı oldum vuramadım turnayı

mehter oldum çalamadım zurnayı

derisin çatlattım davul çalarken

saka oldum vardım çeşmeye hele

başım gözüm yardı bir gürcü köle

şair oldum aldım sazımı ele

kirişini kırdım çöğür çalarken

cambaz oldum edemedim saltayı

balıkç'oldum kırdı balık oltayı

kasap oldum ele aldım baltayı

kendi başım yardım gerdan kırarken

tabak oldum serdim bir iki meşin

köpekler akçesin vermişler peşin

yiyip bitirmişler kurusun yaşın

üzerine vardım ağzın yalarken

kalayc'oldum kalayladım kapları

hep kırıldı tavaların sapları

hekim oldum yaptım ecza hapları

birkaçın öldürdüm ilaç ederken

muhtar oldum gayet hayrette kaldım

boruzancı oldum çok boru çaldım

mübarek gün deyu camiye geldim

pabucum çaldırdım namaz kılarken

bilmem şu alemde ne kar eyleyim

ahvalim demeğe ne ar eyleyim

dedim sarraflıkta karar eyleyim

bir çingene kaptı para sayarken