Uçuk Arkası

Aklıyın kesmediği zaman dilimlerinde eylenmeksizin

Gönlüyün yatmadığı koyunlara ateş yakmadan külolmalara

Gitmemelisin vicanının elvermediği düşlere hatırlanmasız hayale

Gücün

Takatin

İlmin

Bilimin...

Seni sana özendirmiş yaşam birikintilerinle dişinden tırnağından artırdığın sen

Bağlanmamalısın seni çözümsüz bırakan cana kıyımlık kördüğümlere

Belki yayan

Belki yapıldak

Belki azıksız

Belki sen senden kendini sapıttığın tutuklu bir nefeste haşat hıraş

Iramamalısın bir an bile olsa kendini bırakıp gittiğin dipsiz dalgınlığa

Belki çıplak

Belki çığırsız

Belki ipsiz uğursuza elden gönülden kopup çar çur olmamalısın

Çünkü böylesi, hayatın boyuncası devrilip dökülenlere gözü kapalı karanlıktır

Döndüğün her keskin dönemeç ve yokladığın her uçuk arkasındaki gizli bucak

Bilemez isen eğer attığın adım başı azaba gidişindir

Birdahası da sorulur insana sana ve yeryüzüne çıkıp çıkmayacağın

Ateş kuyusunda ecel terleri dökerek

Seyfi Karaca.......Aralık / 11