Üç Dağa Ağıt

Açlığın

çıplaklığın acısı mı genişliyor

dalları

meyvaya çağıran rüzgâr mı

Dalgın bir kuşun ötüşünden

sevdiğinin kalbine düşen âşık mı

yağmuru emen toprak mı derinleşiyor

Yas mı tutmalıyım onurlu ölüme

halkın gözlerini dolduran çizgilere

umudu mu çağırmalıyım

Ah gidiyor işte gidiyor göz göre göre

sıcak titreyişi varlığını hayata adamışların

gidiyor

öfkenin haykırışları

yasalarıyla gidiyor kahredişin

zulmün ve iğrençliğin buyruklarıyla gidiyor

toprağa düşen bakımsız yapraklar gibi değil

azarlanmış çocukların kederiyle değil

doğuşun ve sevmenin feryadıyla gidiyor

ölümü donatan arkadaşlarım

Ah gidiyor işte gidiyor göz göre göre

durutarak gündüzleri geceleri

durutarak adanmışlığı, mertliği, yüceliği

damıtıp sevdalarına

neferi toprağa aşılamaya gidiyor arkadaşlarım

Bulutlar da hafif mi kar taneleri kadar

özgürlüğün borcu mu ödeniyor

yaralar mı açılıyor yoksulluğa

ezilmişliğin isyanı mı sesleniyor

Ah gidiyor işte gidiyor göz göre göre

birer rüzgâr uğultusu bırakarak yanan ateşe