Tülayla
Isin icinde ay
Karanlik geceden beni siyah gözleriyle izleyen
Sapsari kandillerle yeryüzünün toplanip güze giden bahcelerinde bayirda
Yarim bir can onda, bir yarim can bende, gecenin icinde ay…
Serce sessizi acilmis tüllerde bir de sis, bir de yapayalnizlikla gözgöze gelen
Ates duman kilisi..ne kül var ne kor halbuki
Icim asagilara akip giden yarali yanginlar gibi adsiz nehirlere bulanik
Karanligin ucuna dogru usul fisiltilarda sabahin giyabi tenha bir mahzen
Sarabini sakiliyormus da heryan sus…
Sarilmis gülü bahari sanki gazeldeeeeen gazelden eser yagar efkarim
Biranda silam su serini yakamoz seyrine dönüveryor tezelli
Yitik ve yanik nefeslerde izini bula bula sensin diyip
Ille de sanki sen
Mehtap ile sessizligin nezaketinde sanki ille sen,
Deli gönüllü ay ile zamanin divaneye saldigi ben
Bir basimiza askla iycebir sarhos dolas oldugumuz yerden
Koklasip kucaklasiyoruz , haniya da ask denen yareden
Seyfi Karaca………….Ekim / 12
Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun
Bu şiir hakkında
Tülayla şiiri kime ait?
Tülayla şiiri Seyfi Karaca tarafından yazıldı.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış.