Şiir • Bilinmiyor

Toz Kondura Kondura Çiçekliğinin Üstüne

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Öz,

Esas ,

Mahiyet, intiba

Hanım hanımca ve delikanlıca aşk ile ilişki kurup

Koynuna cevher konmuş başa çorap örmekten

Ve ipine tutunmanın inci boncuk

Zorun zorudur bilirim ama

Gene de hani diyorum.. şuncacık elde ki müddet

Bulan da var hani

Bulmayan da gönlü razı gelmiş gailesini

Bir çimdikçik delisini..olan da var, olmayan da

Sıfırdan alıp

Sarp ve belalı yollara vurmuşsak kapıp giden müzikler gibi,

Daldığımız yerde durmuşsak orasında hemen

Bir an unutmuşsak iktisadi

Ticari , tüccari filanı

Engel çengel takışmamışsak,

Coşmuşsak biran

Bir çimdiklik bir zamana iki baş tek bir gönül

Candan çok canan derdine düşmüşsek sitil saçak

Kes gürültüyü demişsek dırı-vırısına takozun

Kes şu zırıltıyı ..! Şurda bir çift laf ediyoruz diliyle

Lafı lafftan aça saça

Azarı basmışsak aktif akçeli işlere

Ve dimdik durarak açık yamaçlarında alnımızın

Toz kondura kondura üstüne

Hayalini kanatlandığımız çiçek mevsimlerden kırıntı bölüşüp

Bir güneş, bir gölge

Bir kulaç, bir kucak ...duldalanmışsak dünyasını

Kıt kanaat söz kesiminden

Üstü kodlanmamış ses ve soluklarıın sırdaşıyla

O durağında iniversek...hemen oracıkta

Dümen kırsak yürekliliğin sususluğunda yandığımız

Siniversek gitsek...deeeeee bilmem ne

Bilmem nere..

Uçsuz bucaksız

Sevgililiğe

Seyfi Karaca............. Haziran / 10

"Öz,"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...