Toprağına Damla Düşmeyen Çöl

Diyeceklerini harfine helal getirmeden hece hece diyemeyeceksen

Ne yazar..? Uça uça gelen bir kuşsa bile yüregin

Adresi ikliminden şaşkın ve kendi kanatlarının altında uçsuz bucaksız

Gittiği yağmurluklu gölgelere yaz götüren kırlangıç bile değilsen

Esen

Kusan

Köpüren tetiklerce kör ki ....

Ne kudret helvasına kendince gail

Ne bıldırcın sürüsüne tok gönüllü üstünden ırak değilse bezgin

Savrulmuş sesinin peşine düşmüş kaçağından ne Musaya yar ne İsaya diyar

Ne hak getirelerin dünden bugünesi yakarsan dilesen dahi

Toprağına damla düşmeyen çöl

Tadı dudakta kalan doyulmamış oyunlar nesli çocuk

Ve ömrü boyunca varacağı yeri neresi olduğuna kendini bilmeden

Her ne kadar gül ile diken yan yana toplandığında

Kendidir demese de dairesini tersinden toplayıp düzen matematik

Nar gibi ne tatlı ne acı tane tane büsbütün

Bahçesi de bağı da gülü de gülzarı da aşk olanı

Tüyüne haram getirmeden tane tane ve tek tek

Diyeceğin yere kucak dolusu ve uçsuuuuz bucaksız

Kaça uça iletip bildirmeyeceksen kabul olup kalbine

İstersen dilin tutulup damagın kuruyuncaya kadar ben mecnunum

Keremim, katip katip divit yazanım de..

Kim bilecek değilsen,

Nasıl anlaşılacaksın ..? Behi şiddeti uzaktan geçerken yanlış yere yağan

Dolu boran.. !

Güya gönlünce yemini verip

Suyunu avuçlarında gönlüne uzattığın

Ömür öğünü...Ve Aşk katığı bahardır..

Seyfi Karaca