Toprağa Sürgün

Bir sokaktan bir sokağa yürürcesine çılgın

Daha az evveliydi, çiğdi, tomurcuk mu tomrcuk

Lakapsız bir isim taşıyordu bütün rengiyle yapayalın üryan rüya

Sımsıcaktı toprak, delisine sevda tütüyordu otlar ve çicekler,

…dayanamadı ;

Uzaktaki göklerde bakıp duran mavi gözleri bulutlanmanın

İnsanlar,

Kaçbirim kuruşlardan tenzilatlı işlerin peşinde dikili direklerden

Sürüm sürüne koşadururken

Bambaşka fikirlerdeydi hayatı kazanmaya can atan buğ

Gövertisi ,

Karanfil yazgısına çil salan çağlanın..

Daha demin,

Kuzuydu körpe sabah ve yıldızları meydancıydı ortalıkta görünmeyen ki gecenin

Eli yüzü ufalanmış çakıl döküyorken

Kent ardıllı temasasız otokontrollü sükse tav

Sarılara tutulmuş fitildeydi zom zum ,

Ve afetler içindeydi yıldırımların çarpıldığı sopsoğuk kahkaha

Giden kalan bellisiz…Sessiz düşlerine inip de,

Askılıklı merdivenlerinden eskiki ay…yarımcaların dördündeydi lal olup gezen Ay

Yağmur umar gibiceden fırtına ve final mi dersen

Semsiyesiz,

Aç, açık, susuz, calgısız- dügünsüz kimi kime diyem

Bostan bagından,

Baharca güzel, niceler nicesince tazesiyle ziyan dopdolu

Elyaman sahicisindenmiş yarın eskisi bugün o

Hep te hiç olmadıklara hani

…Herzaman ki, sevgili

Seyfi Karaca…Nisan / 10