Tophane Şiiri

Tophane dediğim bir uzun yol

İki yanı iki sıra meyhane

Yüz insan gördüm yüzü de başka

Benzetemedim birbirine.

Biri terlemiş ter kokuyor

Alacalı mendil sarmış başına

Biri kadın demiş bir akşam

Türlü işler açmış başına.

Biri çingenedir keman çalar kahvede

Biri oyuncudur zilli maşa takınır

Biri Trabzon'dan gelmiştir

Durur bakınır.

Biri kaptandır poyraz yemiş yüzüne

Marangozdur, çıraktır, demircidir.

Biri keyfimin kâhyasıdır

Biri bilmem necidir.

Biri şarkıcıdır Aile bahçesinde

İyi kızdır, namusludur

Biri türkü söyler sarhoşluk üstüne

Gönlümüz olur.

Biri der ben vuruldum ölmedim

Hekim gelsin sarsın benim yaramı

Gidi kâfirin sevdası

Can üzredir meramı.

Biri benim komşumdur

Geceleri erkek alır koynuna

Biri orospudur vazgeçmez

Günahı boynuna.

Yoldan geçenler daha başka

Bilmiyorum nereye gittiklerini.

Ama kör çalgıcıyı tanıyorum.

Yahut terzi kızları, hizmetçileri.

Bu kızlar niye çok güler anlamıyorum

Ne konuşurlar akşama kadar.

Yahut neden böyle hepsi birden

Pencerelerden bakar.

Onların gülmelerine bayılıyorum

Kim bilir ne güzel şeyler düşünürler

İlahi terzi kızlar

İlahi hizmetçiler.

Tophaneden çıktım yola selamet

Girdim kahvelerden birine

Ben bu şiiri böyle duydum söyledim

İnsanlar üzerine.