Şiir • Bilinmiyor

Termal Şifa

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Kırıp kilidini kelepçesine birden birenin

Değirmenin dibinde haziran çeşmesi akıyordu,

ve yeşil yosunlar billur bakırordu ırmağa

Çilek satıyordu kiraz dallarının altında gül dudaklı mavi sema

Asumandan birkaç bölük beyaz bulut hovardası

Çıkmış caka satar gibi ormanların üstündeki yeşillenmiş burçlara

Ben ...

Durup dururken bu perdesiz titreşimlerde, sapsakin sessizliği tenefüs edip niceme

Kırıp kilidini sonra sonraların avlusunda niçinin

Bozup istifini hani kelepçelere takılmış zamanarsızı birden bireliğinin

Acaip bir şey estirdiydi arastaların arasındaki kahve kokusundan

Tam da ben ıslığa düzen kurup

Yeryüzüne yakın esintilerle gezintilere çıkmışlığa ayarsızlaşmışken

Kuleden birden bire çığlığı basan çanın çıngırağı

Ve çağırmış da öyle gelmiş gibi akasyalı köşeden bembeyaz ince tülleriyle

Viyola....

Viyola da aman ne viyola

Aman ne viyola

Çal çal bitmeyen hiç doyurumsuz

Ve içtikçe şarabına yandıran yara azdıranlardan gibi

Viyola....

Kıskıvrak sardı doladı beni ıslığımın sus olduğu öteki koralevli dudakta

Yok yerden nasıl tarifsiz yeller esti

Nasıl dalgalar tuttu

Nasıl kudurdu kabardı bulutları birbirine kaynaştıran denizaşırı fırtına...

Çağırmış da öyle gelmiş gibi sanki beni halden hale azdırmaya viyola,

Vayaman nasıl aman..!

Sanki güneşi arıyordu da gölge

Sanki ateşi soruyordu da kül

Sanki bağrıma basılmayı sarılıyordu da derlenip toparlanan depdelirgin sevdalı sanat

Hafif hafifçesine bir mim

Yandığı kucaktan yağmuru seslenircesine hani birdenbire böyle ne bileyim

Kuşlar gibi kollarıma kanat çırpınıyordu

Yağmur güneş içinde sırılsıklam Viyola

Seyfi Karaca...........Haziran / 12

"Kırıp kilidini kelepçesine birden birenin"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...