Temmuza Karşı

Acının ağzından öpüyorsun yine

yine cehennem yürek

yine hüzne gönüllü devriye.

Turaçlar amansız iklimde kanat açmadı ama

ağaçlar zamansız açtı çiçek

kar vurdu birden , pusudaymış fırtına

ardından bir yağmur , bir yağmur ki

yağmur değil sanki kezzap...

heba oldu onca heves , onca emek

onca kitap.

Söylemeye gerek yok , zaten herkes farkında.

Ey nice cendereden süzülen direnç

hangi acı denenmedi ki bizde

kitap yakılan yıldan ,

insan yakılan yıla vardık

katliam katladık , çağ atladık.

Gel de içlenme.

Bu şiir bir büyük VAH - Temmuza karşı

Ağustos kapısı nerede , nereye çıkar bu çarşı

Nereye çıkar bu çarşı

ki...

hem kalabalık , hem karanlık.

Tehlikeden geçiyoruz - belli etme - ilerle