Tek Tren Çift Makinist (hattı Sahra)

Demiş ki zat..

"Bu günü de gördüm ..Abidin...

Abidin bırak sen balığa gitmeyi akvayumu kabarcık yapan suyu abidin

Bugün

Çok şükür iyiyim..Mutluyum

Sen bunu çizemez boyalayamazsın

Abidin ben bugün çocuğunu emziren kadından hatta o balıktan da iyiyim

Gördüm ya bugümüme çok şükür artık ölsem ne gam..Abidin ben iyiyim..

Sen nasssın abidin..

Zibidik zaman ..nasıl..? Dememiiş de..Zat...Çok şükür demiş ..çok şükür..

Ağaç utansın, çınar noel baba olacaksa...demiş öteki zat

Hey gidi küheylan demiş

Sen koşmana bak , çatlarsa, doğuran kısrak utansın..

Mızrak hedefi vurmazsa utasın,ustadan el almazsa çırak..

Eğer ölümden öte varsa yol..Utansın da utansın..Demiş öteki..

Vagonları çoktan tamirlik bir tren de vardiye nöbetleyen yol sürüklemenin

Çekip yol götüren kendi bile

Çoğu bildiği yanıldığına yetmeyen iki zat..

İki muhterem..Tanışırsınız ..Diyem de..

Ben size ne diyem üstünde kuzgun dönen çöl göçkünü

İp incesi trafikten tıkalı yolcular sizi ya pir sandı

Ya ağzında bal dökülen kaymak..Ve bu çok taklitçisi peşin peşine hükümlülükten

Yattığınız ranzalar mapusluğuna , içtiğiniz içkilere kadeh kadeh

Avluda volta savurduğunuza ne eziyettir demeden ne öldüren şeymiş demeden

Artık izmaritiniz

Ne yoksunluktur.. Sormadan..Demeden

Bir havada bir yerde savruk ve saçın kendilerince siz

Neye ne kadar emindiniz

Yaldızladığınız sürgün ve sefaletleri şekillenip yaşamlarına katık diye

Neredeyse ölüm kuşanıp

Ölüm büründüler..Sizi sizden de çok afallanıp müritlenenler

Bütün bir hayatı felce verip tek günün

Tek göyneğin cıbır karına beyaz kalacağız diye koskoca hayatı küllük edip..

Bu günü de gördüm ölmem ..gam yemem ..! Dide dem ve bab alem

Öyle mi ?

Bu kadar mı ..? Buncacık mı ??

Şair mair giyip pılı pırtısına, zamana ve mekana sığmayan sonsuzluğu

Parti parti kulüpcü köktenciliğe aklı ve kalbi kiraya verip..

Kumluğu çok sahraya döndürülen toprağından

Bire bir bile vermezse nesillenilen devam..Asabı bozup..

Kalayı basmak..

Öyle mi..? Deşilmedik damarı kalmamış dünyayı haklaya oklaya hala

Tek atışta yerini tutmayan mızrağa ve kan gölü savaşlarını

Götüre getire çatlamış marotoncu ata...Motor takıp

Bu ve bu gibi lafların arkasına dörtnala düşüp

Kaptığı gibi garip..tekinsiz sokaklarına kafayı sıyırdığından kitabını okuyan

Kelepçe düşlü ...

...Düşsüz..

Duyduğuna düşündüğüne ihraç hayranı şükürcük..

Ne yaptığının farkında bile olmayan kendini tapınmış insana...

Sonunda alayı basıp...Çok şükür bu günleri de gördüm..Abidin..

Abidin..Sen anlamazsın çizemezsin bile şu an

Şu dakkada ne mutlu, nasıl mutluyum abidin...İnanmazsan git çatla!

Diyem de ne diyem tanırsınız tabi..

Onlarsız duygulanıp hislenemediğiniz

Böyle yeri gelip kutsal kitaplardan beter gökleştirdiğiniz

Necibi nazımı..Zatı muhteremlerini tanırsınız tanımasına da..

Yoksa yarın hepten kaybolacak..Kendiniz olmadıkça

Hayatın elinden koşulsuz ve kayıtsız tutmadıkça..Çocukluğunuzdan beri

Yürümedikçe geleceğinize

Yoksa çokarayacaksınız o körlükte çoook

Hiçbirzaman bulamayacağınız aydınlığı

Kendinden sonranız da olmayacak..Kim ne demiş ve nasıl demişten

Kaş yapayım derken...Can veren midir yoksa can alan..

Varın siz de bir sorun ..Derin bir nefes alın..sorgulayın..!

Kendi aklınızı yorup.. sürgün edip taşınmadan ama kendinizden

Bence bir iyce hayatı ve herşeyi

İyyyyce bir

Durup düşünün..

Seyfi Karaca