Tek Başına

Ölürken çocuklarımı unuttum

Küçük deniz kirpileriyle sabah

Denedim bütün sabahları.

Sana sürgünümün şarabını bıraktım al

Mumlarını güzelliğin ve hiçliğin

Bir de kaygumun soluk ellerini.

Denedim bütün ölümleri

Ama görmedim büyülü ağaç

Ezilmiş sevdaların giysileri.

Sana ayrılığın yayını bıraktım al

Bir de adını bilmediğim gökyüzünü

Lamalar gibi koşar bozkırda.

Oysa ölümsüzlük şuracıkta, kar

Güneşi gibi doldurmuş odayı, basit,

Anlamsız ve tek başına.

Ayaklarım hayvan, üstüm başım bitki

Denedim bütün vakitleri al

Başka türlü geçmeyen bir vakitti.