Tambur Trampet Bir Şey Bir Şeye

Nennisiz beşiklerden üryan uyanan

Biri giden

Biri gelen hanlar yollar herkesin hayatı heryere

Gül kokusuna bir adım mesafeden tam sayfa

Fısıltıları çoğalmış seslere karıştığında her defası

Akıştığı sulardan biçarelerin dallarına pürlenerek

Buzul bir çağı yeniden dinlenen

Serçeler sakalar saza gelmiş

Temmuzun bahar bulanıklarından

Hazırlıksız ıslanmış ömrünü

Gün değen ılgıt rüzgarların boynuna

Vebal diye yükleyip

Parklara sinen binbir yolayrımı yüzü hayli soğuk

Duvarlar ah....!

Yalnızlığa dair ne varsa kuru ayazsı ömür tahtası

Döşünden sökülen trampet tambur

Vurdukça eziliyor küskünlüğün gri rengi

Ah...gene canını yakacak sessizliğin

Ne günlere kaldık eyvahını hesaptan çıkaran günlük

Güneşlik yolarkadaşı olaydı

Nide gideydi akardiyon neyi nasıl biliyorduysa oraya

Kafasına göre çalaydı kabül..

Gide

Değeydi göz, göre, göre......

Harcandığına günün

Helal edeydi dertlendiğini

Kalbe çiğ damarlardan çillenen haram ağrı

Eğer ki içi ılımışsa bir şeyin bir şeye

Kuş kuşa

İnsan insana birşey...

Herşey bal gibi ortadadır,

Bellidir basbayağı fiil- fail

Deeee şafakla beraber doğup,

isterse almasın gözü akşamın

Ölmem gene de diyorsa gönül çırası

Halden anlamayan azad

Ya sefildir

Ya gafil.....

Seyfi Karaca...........Temmuz / 10