Şiir • Bilinmiyor

Tahliye Olan

Yazar / Şair

Nevzat ÇELİK
person

I

kara sürülmesin diye anamızın ak sütüne

başımızın gölgesini bile düşürmedik önümüze

koşarak gelirdi seksek çizgisinden çocukların sesi

acının aynasında yansırdı yurdumun o can sureti

II

apansız kar fırtınası tozardı uykularımız

duyardık basılmış yuvaları dağkırlangıçlarının

sesimiz sesimizi kucaklayarak aşardı duvarı

kar aklığını kan yakmasın

açın kanatlarınızı kırlangıçlarım

mavi dağ dumanını

sarın kanatlarınıza kırlangıçlarım

umut umut dağlarımızda

kanatlanın kırlangıçlarım

III

çatımızın üzerinde gökyüzü diye bir şey vardı

boş bir tabut gibi yatardı havalandırmada bizsiz

bir zaman çıplaklığımızı ısıtan giysilerimiz

ve görüşçülerimiz vardı yüzleri yasaktı

o yasaktı bu yasaktı şu yasak

yasaklar arasından bir güzelim yasak

kırıp atardı yasakları elimizden yuvarlasak

"I"

mektupsuz kitapsız uykusuz kaldık

kadınsız topraksız ağaçsız kaldık

yıl yıl mapus mapus kaldık aç açık

taştık.. dayandık.. kimseler duymadı

gelip de çatmasa kaşını ayrılık

dostlar gene birlikte dayanırdık

IV

ne yaşlı bir kavak gibi son deminde üşüyen babamı

ne yaprak yaprak düşleri savrulan anamı

ne bin yıllık kavgamızın bağbozumunu

ne bir akşam vakti yanan denizin ufkunu

ne beyninin yüreğinin ve gövdesinin

bütün kapılarını araladığım üç aylık karımı

ne de karımın karnında yatan yarı canımı

bırakıp da düşmek içeri dostlar

koymadı

sizi parmaklığa asıp gitmek kadar

Ocak-Şubat

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...