Svetlana

Svitlana...

Gözlerin çiğli çakır

Ve ürkerkliğin loş manastır karanlığında kırım ormanlarının ceylanları gibi susuz

Suya ineşin yakut yalımı güney pervazlarına kumrular konduran koy koyak

Dalgalı bir denizin çırılçıplak iskelesi misali yağmurlu mu yağmurlu

Annenden bahsedişin bir sırdı yalnızca bana bırakılan bir mektup gibi

Sana olan hasretliği şifa bulsun diye bütün uzaklıkların her ucuna

Ve bütün ağaçlara dualar bağlayışının gizliliği zor yamaçlı varılan bir masaldan

Bekçi kulubelerini hatırlıyor musun svetlana ?

Çit kapılarını şansa omuzladığımızda sürgülerini biz geldiklere sökülen

Üzerine sabah çiyleri sığınmış çimenleri hatırlıyor musun..?

Yine bugünkü gibi böyle baharda

Çiçekli dağların döşünü bağrını serinlere seren yamaçlarında

Ahşap duvarın dibindeki gölgelikte

Çamlıkların en ıssız koynunda binbir kuş şarkıları ve koyun koyuna biz..

Bir elin uğurböcekli saz

Bir dudağın kelebek uçkunu aşka avaz..

Yorulup gün geceye dizlerimin dibine kadar sen ve bahar

Eski mayısları hatırlıyor musun Svetlana..?

Evdeyim ...Svetlana evdeyim yine

Bahardayım...

Seyfi Karaca.........Mayıs / 12