Süslek Kompozisyonculuğuna

Giriş..

Gelişme..

Sonuç...

Anladık bu şık ve yıllaryılısından atını arabasını azada salmış

Yitik dağ başlarında dilsiz halsizliğe

Çürük çıkarmış l"allikten..

Lellikten....

Nannniri nannniri nannnanniri

Sonuç..?

Şu ortalarda dinlemekten bıkmış

Şu ortalıklardan kayıpta okuyup yazmaktan usanmış

Yalan yanlışların artıklarını yiye yuta ancak ve ancak

Acılar afyonuna susabilen...

Hayatını sokak ortalarına dökmüş zarif – giyimli

Şok model

Girdik, geliştik,

Ya sonuç...?

Issız, sessiz ve üstünü başını parçalamaktan başka tek eylemi bulunmayan

Manken midir eşsiz buluşlu heryollu kompozisyon ?

Ben de üstüne üfürmeyi seviyorum böylesi

Kökünden kurak örtmevsimlerin dünya harici ambalajının

Hayatı kişiye zehreden bütün kurallar ötecikli

Bütün geçersiz kanunlar dışında içine yaşamı özümsemeyen

Bütün sıkboğaz kalıplar kuşatmasından kendi varlığına nabzı atan kalbimle

Varsın adıma deli

Dağınıklığıma mecnun

Düşüncelerimin arasında dolaştığıma divane

Gönlümü alıp sığdırdığıma insan

Ve hala bir yerinden hali okunan çocuk desinler

Çocuk...

Güllü dilli arz-ı-hayaliyle

İnsan desinler hala

Yada çocuk...

Tıpkı doğduğuyla kalan

İnsan gibisi...

Seyfi Karaca..........Mayıs / 11