Sürünür Ama Gidemezsin

Bazen öyle bir iliskiye tutulursunuz ki, ne sevebilir,ne

terkedebilirsiniz. Kör kütük baglanmissinizdir aslinda... En güzel

yillarinizin, aci tatli hatiralarinizin ortagidir; iç çekismelerinizin

müsebbibi, yazilarinizin ilhami, sohbetlerinizin konusudur. Gözyaslarinizda,

bilinçaltinizda, kahkahanizdadir. Korkunca saklandiginiz bir siginak,cosunca

öptügünüz bir bayrak...Sevdaniz riyasiz, çikarsiz, karsiliksizdir.Sinirsiz

ve nihayetsiz;

"Ölmek var, dönmek yok"tur.

Lakin gün gelir anlarsiniz; içten içe bir seylerin kanadigini...

Tutkulu sevdalarin gizli hançerleri baslar parildamaya...Surasindan,

burasindan elestirmeye koyulursunuz:

"Söyle görünse, öyle demese, degisse biraz ya da eskisi gibi olsa..."

Baskalarini örnek göstermeye, "Bak onlar nasil yasiyor" demeye

baslarsiniz. Hem birlikte yasayip, hem özgür olmanin yollarini ararsiniz.

Askinizin gözü kör degildir artik, yanlisini görür düzeltmek istersiniz.

"Eskiden böyle miydi ya.." diye baslayan sohbetlerde

açilir elestirinin kapisi; açildikça, bastirilmis itirazlar yükselir

bilinçaltindan... Böyle süremeyecegini bilirsiniz. Degissin istersiniz.

O, sevgisizliginize yorar bunu... Ihanete sayar. Tutkulu iliskilerde

ihanetin bedeli ölümdür. "Ya sev böyle ya da terket" diye gürler...

Bir zamanlar bir gülücügüyle alacakaranligi isitan o rüya, bir kabusa

dönüsür birden... Kapatir gönlünün kapilarini, yasaklar kendini size...

Hoyrattir, bakmaz yüzünüze... Zehir akar dilinden, konusturmaz,

suçlar,yargilar mahkum eder. Mühürler dudaklarinizi, yirtar atar

yazdiklarinizi, siler sizi defterden... "Iyiligin içindi hepsi, seni

sevdigim için..." dersiniz,dinletemezsiniz. Ayrilirsaniz asamayacaginizi

bilirsiniz, lakin böyle de sevemezsiniz. Ihanetten kirilmistir kaleminiz;

severek, terk edersiniz...

"Madem öyle..."nin çagi baslar ondan sonra...Madem ki siz böylesine

tutkunken, o hep baskalarini seçmistir, madem ki kiymetinizi bilmemistir, o

halde "günah sizden gitmistir". Lanet ederek bu karsiliksiz aska, çekip

gitmeleri denersiniz. Askin göçmenlik çagi baslar böylece... Daha özgür

olacaginiz limanlara demirlerseniz bir süre... Ne var ki unutamaz, uzaktan

uzaga izlersiniz olup biteni...

Etrafi bir sürü ugursuzla dolmus, kurda kusa

yem olmustur. Deli kanlilar, eli kanlilar, ugruna ölenler, sirtina binenler

sarmistir çevresini... Gurur duyar onlarla, koynunda besler, gözünü oysunlar

diye... Ugruna kan dökenleri sever, yoluna gül dökenlerden fazla... "Bana

ne... kendi seçimi" diye omuz silkmeye çabalarsiniz bir süre... Ama sonra...

ansizin kulagimiza çalinan bir sarki ya da kapi araligindan süzülüp gelen

bir koku, hatirlatir onu yeniden... Yaban ellerde,

baska kollarda ondan bahseder aglarsiniz. Kokusunu özlersiniz; türküsünü

söylemeyi, sarkisini dinlemeyi, yemegini yemeyi, elinden bir kadeh

raki içmeyi... Karsi nehrin kenarindan hasret siirleri haykirirsiniz, sular

kulagina fisildasin diye...

Dönüp ''Seni hala seviyorum" diye bagirmak geçer içinizden...Dönemezsiniz.

Göremedikçe baglanir, uzaklastikça yakinlasirsiniz.

Anlarsiniz ki bir çaresiz asktir bu, ne onunla olur, ne onsuz... Hem

kollarinda ölmek, kucagina gömülmek arzusu, hem "Ne olacak

sonunda"kuskusu... Böyle sevemezsiniz, terk de edemezsiniz. Sürünür

gidersiniz...