Sürgün Beyaz Soğuk Bozbulanık

Yine yüzü yamaca yılgın

Tipi

Azgın tozgununu köşebucaklarken kuytuya köşeye

Kukla tiyatrosunun duvarına yaslayarak ilk eli elime dokunan kızı

Tutuk kareli bir sinemanın acemiyetiyle tiril tirile utangaç

Yanaklarından öptüğüm

Şimdi o gül kırmızısı bir yaz sıcağı allğın yerine tipi

Eksildikce kar beyazlığı ve soğuğu konuk ederken

Kafası tümüyle şaraplaşmış karneval şubatının gönlünü hoş ettiğini kutlu sanan

Nereye gidesini şaşırmış el ayakları birbirine dolaşıklığın gizli hüznünce

Sapmış gitmiş polisi öpüyor aynı mekanda bir başka kız

İçten içe derinleşen bir uğultunun birbirini kördüğümleyen

Duyulmaz çığlıklarıyla diz boyların saplantı

Birbirinin kucaklarına kollarına yığılarak bastırırcasına sancısını

Birinden çıkıp birine giriyor meyler

Haneler..

Ve her şey

İnanılmayacak kadar köhnesi solgun soğuk

Ocağına düşülmüş soğuk kar gibi kovulmuş

Heryer sürgün beyaz hüznüne

Her habere bulanık ve boz?

Seyfi Karaca