Sürgün Bedenim

Bir güvercin kanatlanır gönül bağımdan bir hüzünle

Sahte aşkların mekanı olmuş yüreğin içten içe

Anlatmak isterdim sana kalbimin ıslak sokaklarını bir kere

Hissettirebilmek içine içine akan gözyaşlarımı sessizce

Önce yaseminleri bekledim açsın diye kardelen ümitsizliğinde

Sonra kapanmasını bekledim yaralarımın sensizliğin çaresinde

Yalnızlığı yediremedim kendime, bu hayat denilen küçük yerde

Bedbaht ömrüm, titrek ellerim, düşer kalemim en duygulu yerinde

Yarınlar şimdi senin, bekliyor seni gönül kıyılarında hatıralar

Mağdur ve mağrur günlerim artık sessiz bir gemi, yanarda yanar..

Kaan KARATAÇ / 30.01.2010 , 23:47