Şunca Göçmen

Fikirden ziyan düşünceden harap

Ama gene de susmam neden ki

Şurdaki sızı, yürek sızısı...

Önce zihne yosuşturduklarını sonra kullanmaktı kabül

Önce kalp ile beyan ettiklerini

Sonra dili ile aşikara bizzat ben kendim

Elçiye zeval yoktu kabul sen sevgili yüreğim

Vazgeçtim mi sandın..? Ne saflık...

Sevkolduğum bunca geri dönülmeze

Söylediğin bir tek laftan saklı tembihin

Ondan daha sağlamına nasihatı yoktur

Şunca göçmen hayatın bana

Kırıntısına zül uğratmadan yani ettiğin aşkın

Ekeni biçeniyim

Sen sevgili ben sevdalı bildiğin gibi böyle

Eksilmesiz artan

İlgiyle

Seyfi Karaca......Ekim / 10